Friday, May 1, 2026

MDJD 2026 - turkish / arab /persian/italian traslation

 

Proleter, Kızıl ve Enternasyonalist 1 Mayıs

Emperyalizme, emperyalist savaşa, gericiliğe ve faşizme; proleterlerin ve halkların sömürülmesine, sefaletine ve ezilmesine karşı

Dünyanın her ülkesinde Demokratik Halk Devrimi ile proleter ve sosyalist devrim için


Dünya proletaryası, nükleer savaş olma riski de taşıyan yeni bir dünya emperyalist savaşı tehlikesinin giderek arttığı bir ortamda 1 Mayıs'ı kutluyor.

Emperyalizm genel krizinin bataklığında debeleniyor ve bunu aşmaya yönelik tüm girişimler başarısız oluyor. Bu nedenle başlıca emperyalist ülkeler (ABD/AB/RUSYA/ÇİN), dünyanın tüm ülkelerindeki hammaddelerin ve pazarların kontrolünü ele geçirmek hedefiyle dünyanın yeni bir paylaşımı için mücadele ediyorlar.

Güncel olarak emperyalizm, devletleri, hükümetleri, parlamento partileri, işçi ve halk hareketleri içindeki ajanlarıyla, bu yeni dünya emperyalist savaşına doğru somut adımlar atıyor.

Özellikle ABD emperyalizmi, Trump'ın Nazi tipi başkanlığıyla, emperyalist savaşın seviyesini yükseltti ve yürüyüşünü yoğunlaştırdı; Filistin halkına yönelik soykırımı tam anlamıyla destekledi. Ukrayna'nın bölünmesi için Rus emperyalizmiyle işbirliği ve çatışma içinde savaşta ilerledi. Sonra, önce Venezuela'ya yönelik saldırı, şimdi de İran'a karşı emperyalist ve Siyonist saldırı savaşı, hükümetleri devirip onların yerine yeni kukla hükümetler kurmayı amaçladı; ancak İran ve Lübnan'da ulus ve halkın şiddetli direnişiyle karşılaştı. Avrupa emperyalist güçlerini ve dünyadaki tüm kapitalist ve emperyalist ülkeleri kendi planları ve çıkarları doğrultusunda birleştirmek için gümrük vergisi savaşını başlattı; ancak karşı çıkmalar ve çeşitli anlaşmalar, emperyalistler arası çelişkileri besledi.

Bu arada, ABD'yi büyük sermayenin hizmetinde açık bir diktatörlüğe dönüştürmek amacıyla ırkçılık ve baskı bayrağı altında proleter kitlelere, göçmenlere, antifaşist ve antiemperyalist muhalefete karşı bir iç savaş başlattı ve küresel ölçekte her ülkenin tüm gerici, faşist, Nazi, egemenlikçi ve popülist güçlerini güçlendirip birleştirmeye çalışıyor.

Emperyalizmin bağımlısı ve ezilen ülkeler karşısında, Türkiye, Hindistan, Brezilya gibi emperyalizm tarafından ezilen ülkelerde faaliyet gösteren hegemonik güçleri kendi cephesinde birleştirerek, yeni dünya paylaşım savaşında galip gelen ittifakı kurmaya çalışırken, şovenizmi, milliyetçiliği ve köktenciliği besleyip güçlendiriyor.

ABD emperyalizmi krizden ve çürümeden savaşa başvurarak çıkmak istiyor; büyük ve küçük diğer emperyalist güçler ise kendi özel emperyalist çıkarlarını savunmak istiyor.

Tüm bunlar, her ülkede devletlerin ve hükümetlerin yeniden silahlanma, savaş ekonomisi, krizin ve savaşın maliyetlerinin proleterlere ve halklara yüklenmesi yoluyla savaşa katılmak için hazırlandıkları bir duruma yol açıyor.

Dünyada zengin ve yoksul arasındaki eşitsizlikler giderek artıyor, dünya ekonomik krizi ne kadar kötüleşirse yoksulluk da o kadar artıyor. Kapitalistlerin/emperyalistlerin kâr yarışı, toplumsal ve çevresel felakete yol açıyor. Sözde “üçüncü, dördüncü sanayi devrimleri”, insanlığın gelişimi için yenilikler getirmiyor, finans sermayesi yoluyla giderek daha fazla sermaye biriktirmenin araçlarıdır.

Emperyalist ve gerici savaşlar yüzbinlerce mülteci yaratıyor; yoksulluk ve işsizlik, emperyalizm tarafından ezilen bağımlı ülkelerin yarı sömürge bölgelerinden halkları kapitalist/emperyalist ülkelere itiyor.

Kapitalist/emperyalist ülkelerin egemen sınıfları, emperyalizm tarafından ezilen ülkelerin egemen sınıfları da, kendilerine hizmet eden hükümetlerin yüzünü değiştirmek, ancak iktidarın özünü değiştirmemek amacıyla yapılan seçimler yoluyla, nefes nefese iktidarda kalmaya çalışıyorlar. Ve kitlesel bir oy kullanmama durumunun olduğu yerlerde, açıkça faşist tipte hükümetlere ve rejimlere, polis devletlerine, açık diktatörlüklere işaret ediyorlar.

Tüm bunların karşısında, proleterler, halk kitleleri, emperyalizm tarafından ezilen halkların, mücadelelerini yoğunlaştırmaktan, toplumsal ve halk ayaklanmaları, silahlı mücadeleler geliştirmekten, emperyalizme ve egemen sınıflara hizmet eden gerici hükümetleri devirmeye yönelik halk savaşları ve hareketleri başlatmaktan başka bir yolu yoktur.

Bu hareketler, güçleri ve sınırlılıkları ile Devrim yoluna alternatif olmadığını göstermektedir: Yeni Demokratik Devrimler, Sosyalist Devrimler.

Devrimi gerçekleştirmek için ana araç devrimci partidir. Komünist partileri kurmak ve güçlendirmek, burjuvazinin onları yok etme planlarına karşı savunmak (özellikle Maoistlere karşı: Hindistan'daki Kagar Operasyonu, Filipinler'deki, Türkiye'deki vb. baskılar) bugün dünyanın tüm ülkelerinde proleter ve halk hareketlerini ilerletmenin ana görevi ve anahtarıdır.

Sadece Marksist-Leninist-Maoist Komünist Partinin inşası, her ülkede egemen sınıfların ve dünya ölçeğinde emperyalist sistemin devrilmesi için gerekli olan proleter ve halk birleşik cephesinin gelişmesine ve halk ve proleter ordusunun oluşturulmasına olanak tanır.

Marksist-Leninist-Maoist Komünist Partiler, sınıf savaşını, devrimci savaşı, halk savaşını geliştirmek için farklı ülkelerin bağlamında proleter ve halk mücadelesini, siyasi mücadeleyi yönetebilecek birimler, işçi öncü birlikleri olarak, kitlelerle sıkı sıkıya bağlantılı sınıf mücadelesinin ateşinde kurulmalı ve geliştirilmelidir.

Komünist hareketin hem geçmişteki hem de bugünkü hatalarını ve yenilgilerini analiz edebilen; proleterlerin, kitlelerin ve mücadele hareketlerinin doğrudan deneyimlerine rehberlik edebilen Marksist-Leninist-Maoist komünist partiler.

Halk savaşı yürüten komünist partiler, bunun için ve devrim için çalışan tüm partiler ve örgütler, revizyonizm ve “solculuk”a karşı sürekli bir mücadele içinde, Marksizm-Leninizm-Maoizm bayrağı altında, kapitalist ve emperyalist ülkelerde ve emperyalizm tarafından ezilen ülkelerde proletaryayı ve halk kitlelerini sosyalizm için devrimci mücadelede yönlendirecek, birleşik bir uluslararası örgüt olan uluslararası komünist örgütü inşa etmek için.

Bu amaçla, bugün kapitalist ve emperyalist ülkelerdeki ve emperyalizm tarafından ezilen ülkelerdeki proletaryayı mücadelede yönlendirmeye yardımcı olabilecek, tüm anti-emperyalist güçleri, ulusal kurtuluş hareketlerini ve savaş, faşizm, gericilik ve baskı, soykırımlar, toprak ve çevre tahribatına karşı hareketlerin ileri kesimlerini harekete geçirebilecek birleşik bir Uluslararası Komünist Forum oluşturmak gereklidir.

Bu, bugün Uluslararası Komünist Hareketin ve yeni bir Komünist Enternasyonal'in yeniden inşasında ilerlemek için gerekli aşamadır.

Dünya, emperyalist savaş ile proleterlerin ve halkların kurtuluşu için devrim arasındaki çığır açan çatışmanın eşiğinde.


Lenin ve Mao'nun öğretileri ve sloganları yeniden çok net bir şekilde ortaya çıkıyor.

Lenin

Emperyalist savaşı iç savaşa dönüştürmek’

Emperyalizm, proletaryanın dünya devriminin şafağıdır”

Tek ve yegane gerçek enternasyonalizm şudur: kendi ülkesinde devrimci hareketin ve devrimci mücadelenin gelişmesi için koşulsuzca çalışmak; istisnasız her ülkede bu mücadeleyi, bu ve yalnızca bu çizgiyi (propaganda, dayanışma ve maddi yardımla) desteklemek”


Mao

"Tarih, savaşların iki kategoriye ayrıldığını göstermektedir: haklı savaşlar ve haksız savaşlar. Tüm ilerici savaşlar haklıdır ve ilerlemeyi engelleyen tüm savaşlar haksızdır. Biz komünistler, ilerlemeyi engelleyen tüm haksız savaşlara karşı çıkıyoruz. Biz komünistler, haklı savaşlara karşı çıkmakla kalmıyor, bunlara aktif olarak katılıyoruz. Birinci Dünya Savaşı, haksız bir savaş örneğidir: iki taraf da emperyalist çıkarlar uğruna savaştı ve bu yüzden dünyanın dört bir yanındaki komünistler bu savaşa kararlılıkla karşı çıktılar. Böyle bir savaşa karşı çıkmanın yolu, savaş patlak vermeden önce onu önlemek için mümkün olan her şeyi yapmaktır; ancak savaş bir kez patlak verdikten sonra, mümkün olduğunda savaşa savaşla, haksız savaşa haklı savaşla karşı çıkmak gerekir."


Şimdiye kadar toplanan imzalar


Alkadihines Partisi - Tunus

Afganistan Komünist (Maoist) Partisi (CMPA)

Nepal Komünist Partisi (Bahumat)

İsviçre Komünist Partisi

Türkiye Komünist Partisi - Marksist-Leninist (TKP-ML)

Komünist Birlik - Fransa

Kolombiya Komünist İşçi Sendikası (mlm)

İtalyan (Marksist-Leninist) Partisi

Brezilya Maoist Komünist Komitesi

Maoist Komünist Parti – İtalya

Purbo Bangla Proletarya Partisi (PBSP/Bangladeş)

İran Kızıl Yolu (Maoist grup)

Nepal Devrimci Komünist Partisi

Yunshuinu Grubu - Çin

Afganistan İşçi Örgütü (Marksist-Leninist-Maoist, esas olarak Maoist)

Komünist Müfreze Bayrağı Sud/Kore

Gongge Haber Yayınları (Çin) - İşçi Devrimci Gazetesi

Lal Morich - Bangladesh

 

عيد العمّال العالمي، 1 ماي 2026: البيان المشترك

أوّل ماي بروليتاري، أحمر، وأممي !

* ضد الإمبريالية، والحرب الإمبريالية والرجعية والفاشية، ضدّ استغلال العمّال والشعوب واضطهادهم.

من أجل الثورة الديمقراطية الشعبية والثورة البروليتارية والاشتراكية في كل بلدان العالم.

يحتفل عمّال العالم بيوم الأول من ماي في ظل وضع يتزايد فيه خطر اندلاع حرب إمبريالية عالمية جديدة، والتي قد تتحوّل أيضاً إلى حرب نوويّة.

إن الإمبريالية تغرق في مستنقع الأزمة العامة، وكل محاولات التغلب عليها تبوء بالفشل. ولهذا السبب تخوض القوى الإمبريالية الرئيسية (الولايات المتحدة، الاتحاد الأوروبي، روسيا، الصين) صراعاً من أجل إعادة تقسيم العالم بهدف السيطرة على المواد الخام والأسواق في جميع أنحاء المعمورة.

يومياً، تتخذ الإمبريالية ودولها وحكوماتها وأحزابها البرلمانية وعملاؤها داخل الحركة العمالية والشعبية خطوات ملموسة نحو هذه الحرب الإمبريالية العالمية الجديدة.

لقد رفّعت الإمبريالية الأمريكية بشكل خاص، في ظل رئاسة ترامب ذات الطابع النازي، من مستوى السّير نحو الحرب الإمبريالية؛ فوفّرت غطاءً كاملاً للإبادة الجماعية للشعب الفلسطيني، وتقدّمت في الحرب من خلال التواطؤ والمواجهة مع الإمبريالية الروسية لتقاسم أوكرانيا، ثمّ جاء الهجوم ضدّ فنزويلا، والآن حرب العدوان الإمبريالية والصهيونية ضد إيران، بهدف إسقاط الحكومات وإقامة حكومات عميلة بديلة، وسط مقاومة شرسة من الأمم والشعوب في إيران ولبنان.

لقد أطلقت (الإمبريالية الأمريكية) حرب التعريفات الجمركية بهدف توحيد القوى الإمبريالية الأوروبية وجميع الدول الرأسمالية والإمبريالية في العالم خلف خططها ومصالحها، في مواجهة معارضيها واتفاقياتها المتنوّعة التي تغذي التناقضات بين الإمبرياليين.

وفي غضون ذلك، شنت حرباً داخلية ضد جماهير العمّال والمهاجرين وضد القوى المناهضة للفاشية والإمبريالية، تحت راية العنصرية والقمع، لتحويل الولايات المتحدة إلى كتاتورية مفتوحة في خدمة رأس المال الكبير، وتعمل على نطاق عالمي لتعزيز وتوحيد جميع القوى الرجعية والفاشية والنازية والشعبوية في كل بلد.

وفي مواجهة الشعوب المضطهَدة، فهي تعمل على ضمّ القوى المهيمنة من بين الدول المضطهَدة مثل تركيا والهند والبرازيل إلى جبهتها، لبناء تحالف لا يُهزم في حرب التقسيم العالمية الجديدة، بينما تغذي وتعزز الشوفينية والقومية والأصولية.

إنّ الإمبريالية الأمريكية تريد الخروج من الأزمة والانحطاط عبر الحرب، وتريد القوى الإمبريالية الأخرى، كبيرة وصغيرة، الدفاع عن مصالحها الإمبريالية الخاصّة.

كل هذا يؤدي إلى وضع تستعدّ فيه الدول والحكومات في كل بلد للمشاركة في الحرب عبر إعادة التسلح واقتصاد الحرب وتحميل الكادحين والشعوب تبعات الأزمة وتكاليف الحرب.

تزداد الفوارق بين الأغنياء والفقراء في العالم أكثر فأكثر، ويتفاقم الفقر مع تفاقم الأزمة الاقتصادية العالمية، ويقود السّباق المحموم بين الرأسماليين والإمبرياليين نحو الربح إلى كارثة اجتماعية وبيئية. ولا تجلب ما تُسمّى بـ "الثورات الصناعية الثالثة والرابعة" أيّ ابتكارات لتقدّم البشرية بل هي أدوات تراكم المزيد والمزيد من الرّساميل من خلال رأس المال المالي.

إن الحروب الإمبريالية والرجعية تخلق مئات الآلاف من اللاجئين، ويدفع الفقر والبطالة بسكاّن المناطق شبه المستعمرة في البلدان المضطهدة من قبل الإمبريالية نحو البلدان الرأسمالية/الإمبريالية.

تحاول الطبقات الحاكمة في البلدان الرأسمالية/الإمبريالية، وكذلك في البلدان المضطهَدة، لاهثةً الحفاظ على سلطتها سواءً من خلال الانتخابات التي تهدف لتغيير وجوه الحكومات دون تغيير جوهر السلطة، أو بالتوجه علانية نحو الحكومات والأنظمة ذات الطابع الفاشي والدول البوليسية والديكتاتوريات المكشوفة حيثما وجد عزوف جماهيري عن التصويت.

وأمام كل ذلك، ليس أمام العمّال والجماهير الشعبية والشعوب المضطهَدة من سبيل سوى تكثيف النضال وإيقاد الانتفاضات الاجتماعية والشعبية وإطلاق حرب الشعب والحركات الهادفة لإسقاط الحكومات الرجعية التي تخدم الإمبريالية والطبقات الحاكمة. وتثبت هذه الحركات بقوتها وحدودها أنه لا يوجد بديل عن طريق الثورة: الثورات الديمقراطية الجديدة، والثورات الاشتراكية.

إنّ الأداة الرئيسية لإحداث الثورة، اليوم، هي الحزب الثوري. ويُعدّ بناء الأحزاب الشيوعية وتقويتها وحمايتها من مخططات البرجوازية الرامية إلى القضاء عليها (وخاصة المخططات ضد الماويين: عملية كاجار في الهند والقمع في الفلبين وتركيا وغيرها) هو المهمة الرئيسية والمفتاح لتقدم الحركات العمّاليّة والشعبية في جميع بلدان العالم.

فقط بناء "الحزب الشيوعي الماركسي اللينيني الماوي" يسمح بتطوير الجبهة المتحدة العمّالية والشعبية وخلق الجيش الشعبي والبروليتاري اللازم للإطاحة بالطبقات الحاكمة في كل بلد والنظام الإمبريالي على نطاق عالمي.

يجب تشكيل وتطوير الأحزاب الشيوعية الماركسية اللينينية الماوية في أتون الصراع الطبقي المرتبط ارتباطاً وثيقاً بالجماهير، ككتائب طليعية عمالية، ووحدات قادرة على قيادة النضال البروليتاري والشعبي، والنضال السياسي، في سياق البلدان المختلفة، لتطوير الحرب الطبقية، الحرب الثورية وحرب الشعب.

أحزاب شيوعية ماركسية لينينية ماوية قادرة على تحليل أخطاء وهزائم الحركة الشيوعية، في الماضي كما في الحاضر؛ وقادرة على توجيه الممارسة المباشرة للبروليتاريين والجماهير وحركات النضال.

يجب على الأحزاب الشيوعية المنخرطة في حرب الشعب وجميع الأحزاب والمنظمات التي تعمل من أجل ذلك ومن أجل الثورة أن تلعب دوراً طليعياً، في صراع مستمر ضد التحريفية و"اليسراوية"، لبناء المنظمة الشيوعية الأممية، منظمة أممية موحدة، تحت راية الماركسية اللينينية الماوية لقيادة البروليتاريا والجماهير الشعبية في البلدان الرأسمالية الإمبريالية والبلدان المضطهَدة في النضال الثوري من أجل الاشتراكية.

ولتحقيق هذه الغاية، من الضروري اليوم إنشاء "منتدى شيوعي عالمي" موحّد قادر على المساعدة في قيادة نضال البروليتاريا في البلدان الرأسمالية والإمبريالية وفي البلدان المضطهَدة وتعبئة جميع القوى المناهضة للإمبريالية وحركات التحرر الوطني والعناصر المتقدمة في الحركات المناهضة للحرب والفاشية والرجعية والقمع والإبادة الجماعية وتدمير التوازن البيئي.

هذه هي المرحلة الضرورية اليوم للمضي قدماً في إعادة بناء الحركة الشيوعية العالميّة وأممية شيوعية جديدة.

يواجه العالم صداماً تاريخياً بين الحرب الإمبريالية والثورة من أجل تحرير العمّال والشعوب.

إنّ تعاليم وشعارات لينين وماو مازالت تحافظ على بريقها إلى اليوم:

لينين:

* "تحويل الحرب الإمبريالية إلى حرب أهلية"

* "الإمبريالية هي عشية الثورة الاجتماعية للبروليتاريا"

* "هناك نوع واحد ووحيد من الأممية الحقيقية وهو: العمل بتفانٍ لتطوير الحركة الثورية والنضال الثوري في كلّ بلد، ودعم هذا النضال (بالدعاية والتضامن والمساعدة المادية) في كل البلدان بلا استثناء".

ماو:
*
"إنّ الحروب التي وقعت في عصور التاريخ تنقسم إلى نوعين، حروب عادلة وحروب غير عادلة. فالحروب التقدّمية جميعها عادلة، أمّا الحروب التي تعوق التقدّم فهي غير عادلة. ونحن الشيوعيين نناهض جميع الحروب غير العادلة التي تعوق التقدّم ولا نناهض الحروب التقدّمية العادلة. لا نكتفي نحن الشيوعيين بعدم مناهضة الحروب العادلة، بل نسهم فيها بنشاط. إنّ الحرب العالمية الأولى مثال على الحرب غير العادلة، فقد كان الطّرفان يحاربان لمصالحهما الإمبريالية، لذا ناهضها بحزم الشيوعيون في جميع أرجاء العالم. وطريقة مناهضة الحرب التي من هذا النوع هو منعها بكلّ الوسائل قبل اندلاعها، فإذا ما اندلعت وجب مناهضة الحرب بالحرب، أي مناهضة الحرب غير العادلة بحرب عادلة كلّما كان ذلك ممكنا".

التوقيعات:

الحزب الشيوعي (الماوي) أفغانستان

الحزب الشيوعي النيبالي (باهومات)

 الحزب الشيوعي السويسري

الحزب الشيوعي التركي/ الماركسي اللينيني

الوحدة الشيوعية – فرنسا

اتحاد العمال الشيوعي (الماركسي الكولومبي)

حزب الكادحين – تونس

الحزب الشيوعي الإيطالي (الماركسي اللينيني)

اللجنة الشيوعية الماوية في البرازيل

الحزب الشيوعي الماوي – إيطاليا

الحزب البروليتاري لبوربو بنغلا (بنغلاديش)

الطريق الأحمر لإيران (جماعة ماوية)

الحزب الشيوعي الثوري النيبالي

مجموعة يونشوينو – الصين

منظمة عمال أفغانستان (ماركسية-لينينية-ماوية)

الحزب الشيوعي السويسري

علم المفرزة الشيوعية (جنوب كوريا)

صحيفة غونغ جي نيوز ريدكشن (الصين) صحيفة ثورية عمالية.

 

اعلامیه مشترک احزاب و سازمان‌های مائوئیست و مارکسیست – لنینیست به مناسبت اول ماه می 2026

اول ماه میِ پرولتری، سرخ و انترناسیونالیستی

علیه امپریالیزم – جنگ امپریالیستی – ارتجاع و فاشیزم – استثمار، فقر و فلاکت بر پرولتاریا و خلق‌ها برای انقلاب دموکراتیک خلق‌ها، پرولتری و سوسیالیستی در سراسر جهان و در هر کشور به پیش!

پرولتاریای جهان اول ماه می را در شرایطی گرامی می‌دارند که خطر یک جنگ جهانی امپریالیستی جدید رو به افزایش است؛ جنگی که حتی می‌تواند به یک جنگ هسته‌ای تبدیل شود.

امپریالیزم در باتلاق بحران عمومی فرو رفته و همه تلاش‌ها برای خروج از این باتلاق ناکام مانده است. به همین دلیل، کشورهای عمده امپریالیستی ( ایالات متحده امریکا / اتحادیه اروپا / روسیه / چین ) برای تقسیم مجدد جهان می‌جنگند تا کنترل منابع مواد خام و بازارهای جهانی را به دست آورند.

هر روز، امپریالیزم، دولت‌ها و حکومت‌هایش، احزاب پارلمانی و عواملش در درون جنبش‌های کارگری و مردمی، گام‌های عملی به سوی این جنگ جهانی جدید برمی‌دارند.

امپریالیزم آمریکا بخصوص، با ریاست‌جمهوری نازیِ وار ترامپ، سطح و شدت حرکت به سوی جنگ امپریالیستی را افزایش داده است؛ این جنگ نسل‌کشی مردمان فلسطین را به طور کامل پوشش داده است. این جنگ با تبانی و تقابل با امپریالیزم روسیه برای تقسیم اوکراین ، سپس به تجاوز علیه ونزوئلا اقدام نموده و اکنون نیز در جنگ تجاوزکارانه امپریالیستی و صهیونیستی علیه ایران، پیش رفته و همه وهمه با هدف سرنگونی دولت‌ها و جایگزینی شان با حکومت‌های دست‌نشانده صورت گرفته است که با مقاومت شدید ملت و توده های ایران و لبنان روبرو شده است.

همچنین ایالات متحده امریکا با به‌راه‌اندازی جنگ تعرفه‌ای تلاش کرده است قدرت‌های امپریالیستی اروپا و سایر کشورهای سرمایه‌داری و امپریالیستی را با برنامه‌ها و منافع خود همسو سازد که با مخالفت ها و توافقات مختلفی که به تضادهای ذات البینی امپریالیستی دامن می‌زند، روبرو گردید.

در عین حال، امپریالیزم امریکا جنگی علیه توده‌های پرولتری، مهاجران و اپوزیسیون ضد فاشیستی و ضد امپریالیستی، زیر بیرق نژادپرستی و سرکوب، برای تبدیل ایالات متحده امریکا به یک دیکتاتوری آشکار در خدمت سرمایه بزرگ به راه انداخته است و در مقیاس جهانی تلاش می نماید تا نیروهای ارتجاعی، فاشیستی، نازی، ملی‌گرای افراطی و پوپولیستی را در هر کشور تقویت و تحکیم نماید.

به ارتباط کشورهای تحت سلطه و زیر ستم امپریالیزم، تلاش دارد قدرت‌های هژمونیک منطقه‌ای مانند ترکیه، هند و برزیل را با خود همسو کند تا ائتلافی برای پیروزی در جنگ جهانی جدید برای تقسیم مجدد جهان بسازد، و همزمان شوونیزم، ناسیونالیزم و بنیادگرایی دینی را تقویت نماید.

امپریالیزم آمریکا می‌خواهد از طریق جنگ از بحران و زوال خود بیرون شود؛ در حالی که سایر قدرت‌های امپریالیستی بزرگ و کوچک نیز در پی حفظ منافع خاص خود هستند.

همه اینها منجر به وضعیتی گردیده که در آن هر کشوری ، دولتی و حکومتی با تجدید تسلیحاتی ، اقتصاد جنگی، انتقال بحران و هزینه های جنگ بر دوش پرولتاریا و مردم، برای شرکت درین جنگ مجهز گردند.

نابرابری‌ها میان ثروتمندان و تهیدستان در جهان هرچه بیشتر در حال افزایش است و با تشدید بحران اقتصادی جهانی، فقر نیز افزایش می یابد. رقابت سرمایه‌داران/امپریالیست‌ها برای کسب سود بیشتر، منجر به فاجعه‌های اجتماعی و محیط زیستی می‌شود. آنچه به‌اصطلاح «انقلاب‌های صنعتی سوم و چهارم» نامیده می‌شوند، نه نوآوری‌هایی برای پیشرفت بشریت، بلکه ابزارهایی برای انباشت هرچه بیشتر سرمایه از طریق سرمایهٔ مالی است.

جنگ‌های امپریالیستی و ارتجاعی باعث بی پناهی، آوارگی و پناهندگی صدها هزار نفر شده و مردمان کشور های نیمه-مستعمره و تحت سلطه مواجه با فقر و بیکاری را بطرف کشورهای کاپیتالیستی سوق می‌دهد.

طبقات حاکم در کشورهای سرمایه‌داری/امپریالیستی، و همچنین در کشورهای تحت ستم امپریالیزم، می‌کوشند قدرت خود را هم از طریق انتخابات که هدف آن‌ها تغییر چهره‌های حکومتی خادم شان است و نه تغییر ماهیت قدرت ؛ و هم در جایی که عدم مشارکت گسترده وجود دارد، آشکارا از طریق سبک کار حکومت‌ها و رژیم‌های فاشیستی‌گونه، قوای پلیس دولتی و اعمال دیکتاتوری‌های آشکار ، حفظ نمایند.

در مواجهه با همهٔ این‌ها، پرولتاریا، توده‌های مردمی و ملت‌های تحت ستم امپریالیزم راهی جز تشدید مبارزه، گسترش قیام‌های اجتماعی و مردمی، مبارزات مسلحانه، راه اندازی جنگ خلق‌ها، و جنبش هایی با هدف سرنگونی دولت‌های ارتجاعیِ خدمتگزار امپریالیزم و طبقات حاکم ندارند.

این جنبش‌ها، با وجود تمامی قوت‌ها و محدودیت‌هایشان، نشان می‌دهند که هیچ جایگزینی در مسیر انقلاب، جز انقلاب‌های دموکراتیک نوین و انقلاب‌های سوسیالیستی وجود ندارد.

ابزار اصلی برای انجام انقلاب، احزاب انقلابی است. ساختن و تقویت احزاب کمونیست، و دفاع از آن‌ها در برابر طرح‌های بورژوازی برای نابودی‌شان ( بویژه علیه مائوئیست‌ها: عملیات کاگار در هند، سرکوب در فیلیپین، ترکیه و غیره) وظیفهٔ اصلی امروز و کلید پیشبرد جنبش‌های پرولتاریایی و مردمی در همهٔ کشورهای جهان است.

تنها ایجاد حزب کمونیست مارکسیست-لنینیست-مائوئیست است که امکان توسعهٔ جبههٔ متحد پرولتاریا و مردمی و ایجاد ارتش خلق و پرولتری لازم را برای سرنگونی طبقات حاکم در هر کشور و نظام امپریالیستی در مقیاس جهانی فراهم می‌کند.

احزاب کمونیست (مارکسیست-لنینیست-مائوئیست) باید در آتش مبارزهٔ طبقاتی و در پیوندی نزدیک و استوار با توده‌ها شکل گرفته و گسترش یابند؛ به‌عنوان واحدهای پیشاهنگ کارگری، واحدهایی که توانایی رهبری مبارزهٔ پرولتاریایی و مردمی و مبارزهٔ سیاسی و مسلحانه را در چارچوب کشورهای مختلف داشته باشند، تا جنگ طبقاتی، جنگ انقلابی و جنگ خلق را گسترش دهند.

احزاب کمونیست (مارکسیست-لنینیست-مائوئیست)باید قادر باشند خطاها و شکست‌های جنبش های انقلابی کمونیستی، چه در گذشته و چه در حال حاضر، را تحلیل کنند؛ و همچنین توانایی هدایت تجربهٔ مستقیم پرولتاریا، توده‌ها و جنبش‌های مبارزاتی را داشته باشند.

احزاب کمونیستِ درگیر در جنگ خلق و همه احزاب و سازمان‌هایی که برای این جنگ و برای انقلاب فعالیت می‌کنند ، باید در مبارزه‌ای مداوم علیه رویزیونیزم و « چپ روی» ، نقش پیشتاز را برای شالوده‌گذاری یک سازمان بین المللی کمونیستی، یک سازمان بین‌المللی متحد، تحت درفش مارکسیزم-لنینیزم-مائوئیزم برای رهبری پرولتاریا و توده‌های مردم در کشورهای سرمایه‌داری و امپریالیستی و نیز کشورهای تحت ستم امپریالیزم در مبارزهٔ انقلابی برای سوسیالیزم، ایفا کنند.

برای این هدف، امروز لازم است یک مجمع بین المللی کمونیستی واحد ایجاد شود که قادر به کمک در رهبری پرولتاریا در کشورهای سرمایه‌داری و امپریالیستی و نیز در کشورهای تحت ستم امپریالیزم در مبارزه؛ و در بسیج همهٔ نیروهای ضد امپریالیستی، جنبش‌های آزادی‌بخش ملی و بخش‌های پیشرو جنبش‌های ضد جنگ، فاشیزم، ارتجاع و سرکوب، نسل‌کشی‌ها و ویرانی‌های ارضی و محیط زیستی باشد.

امروزه، این مرحلهٔ ضروری برای پیشروی در بازسازی جنبش بین المللی کمونیستی و ایجاد یک انترناسیونال نوین کمونیستی است.

جهان امروز با تقابل تاریخی و سرنوشت‌ساز میان جنگ امپریالیستی و جنگ رهایی بخش پرولتاریا و ملت‌ها روبه‌رو است.

تعالیم و شعارهای لنین و مائو بار دیگر به‌طور بسیار صریح و روشن برجسته شده اند:

لنین:

  • «تبدیل جنگ امپریالیستی به جنگ داخلی»

  • «امپریالیزم، سپیده دم انقلاب جهانی پرولتاریا است»

  • «یک نوع و تنها یک نوع انترناسیونالیزم وجود دارد، و آن این است که بدون قید و شرط، برای رشد جنبش انقلابی و مبارزهٔ طبقهٔ کارگر در کشور خود کار شود، و در عین حال این مبارزه در همهٔ کشورها (با تبلیغ، همبستگی و کمک مادی) حمایت گردد؛ این و تنها این خط است که باید در همه کشورها بدون استثنا دنبال شود

مائو"

«تاریخ نشان می‌دهد که جنگ‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند: جنگ‌های عادلانه و جنگ‌های ناعادلانه. همهٔ جنگ‌های مترقی عادلانه‌اند و همهٔ جنگ‌هایی که مانع پیشرفت می‌شوند ناعادلانه‌اند. ما کمونیست‌ها با همهٔ جنگ‌های ناعادلانه که مانع پیشرفت‌اند مخالفیم. ما کمونیست‌ها نه‌تنها با جنگ‌های عادلانه مخالف نیستیم، بلکه فعالانه در آن‌ها شرکت می‌کنیم. جنگ جهانی اول نمونه‌ای از یک جنگ ناعادلانه است: دو طرف برای منافع امپریالیستی جنگیدند، و به همین دلیل کمونیست‌ها در سراسر جهان قاطعانه با آن مخالفت کردند. شیوهٔ مقابله با چنین جنگی این است که تا حد امکان پیش از وقوع آن از بروز آن جلوگیری شود، اما هنگامی که جنگ آغاز شد، باید با جنگ به جنگ پاسخ داد؛ جنگ ناعادلانه را با جنگ عادلانه، در صورت امکان، پاسخ گفت

اول می 2026 میلادی

امضاء ها تا کنون :

  1. حزب کارگران تونس (الکادحین)

  2. حزب کمونیست (مائوئیست) افغانستان

  3. حزب کمونیست نیپال (اکثریت)

  4. حزب کمونیست سوئیس

  5. حزب کمونیست ترکیه مارکسیست – لنینیست (TKP-ML )

  6. وحدت کمونیستی فرانسه

  7. اتحادیه کارگران کمونیست ( م ل م ) کلمبیا

  8. حزب (مارکسیست – لنینیست ) ایتالیا

  9. کمیته مائوئیست کمونیست برازیل

  10. حزب مائوئیست کمونیست ایتالیا

  11. حزب پرولتاریای پوربوبنگلا – بنگلادیش ( PBSP)

  12. گروه مائوئیستی راه سرخ ایران

  13. حزب کمونیست انقلابی نیپال

  14. گروه یون‌شووی‌نو – چین

  15. سازمان کارگران افغانستان ( مارکسیست – لنینیست – مائوئیست – عمدتا مائوئیست)

  16. درفش دسته کمونیستی کره جنوبی

  17. هیئت تحریریهٔ نشریهٔ خبری گونگ‌گی (چین) – ارگان انقلابیِ طبقهٔ کارگر

Primo Maggio Proletario, Rosso e Internazionalista! 

Contro l'imperialismo, la guerra imperialista, la reazione e il fascismo, lo sfruttamento, la miseria e l'oppressione dei proletari e dei popoli.

Per la Rivoluzione Democratica Popolare e la Rivoluzione Proletaria e Socialista in ogni paese del mondo.

Il proletariato mondiale celebra il Primo Maggio in una situazione di crescente pericolo di una nuova guerra imperialista mondiale che rischia di trasformarsi anche in una guerra nucleare.

L'imperialismo sta sprofondando nel pantano della crisi generale e tutti i tentativi di superarla stanno fallendo. Per questo motivo i principali paesi imperialisti (USA/UE/RUSSIA/CINA) si contendono una nuova divisione del mondo per ottenere il controllo delle materie prime e dei mercati in tutti i paesi del mondo.

Ogni giorno l'imperialismo, i suoi Stati, i suoi governi, i suoi partiti parlamentari, i suoi agenti all'interno del movimento operaio e popolare compiono passi concreti verso questa nuova guerra imperialista mondiale.

L'imperialismo statunitense, in particolare, con la presidenza di stampo nazista di Trump, ha innalzato il livello e intensificato la marcia della guerra imperialista; ha dato piena copertura al genocidio del popolo palestinese; ha avanzato nella guerra con la collusione e lo scontro con l'imperialismo russo per la spartizione dell'Ucraina. Poi, prima l'attacco al Venezuela, ora la guerra di aggressione imperialista e sionista contro l'Iran, volta a rovesciare i governi e a instaurare al loro posto nuovi governi fantoccio, incontrando una feroce resistenza della nazione e del popolo in Iran e Libano.

Ha scatenato la guerra tariffaria per unire le potenze imperialiste europee e tutti i paesi capitalisti e imperialisti del mondo ai suoi piani e interessi, affrontando le loro opposizioni e i vari accordi che alimentano le lotte interimperialiste.

Nel frattempo, ha scatenato una guerra interna contro le masse proletarie, i migranti, l'opposizione antifascista e antimperialista, sotto la bandiera del razzismo e della repressione, per trasformare gli Stati Uniti in una dittatura aperta al servizio del grande capitale e, su scala globale, si adopera per rafforzare e unire tutte le forze reazionarie, fasciste, naziste, sovraniste e populiste di ogni paese.

Nei confronti dei paesi dipendenti e oppressi dall'imperialismo, si impegna a riunire al suo fianco le potenze egemoniche che operano tra i paesi oppressi dall'imperialismo, come Turchia, India e Brasile, per costruire l'alleanza vincente nella nuova guerra mondiale di spartizione, alimentando e rafforzando al contempo sciovinismo, nazionalismo e fondamentalismo.

L'imperialismo statunitense vuole uscire dalla crisi e dalla decadenza attraverso la guerra, mentre le altre potenze imperialiste, grandi e piccole, vogliono difendere i propri specifici interessi imperialisti.

Tutto ciò conduce a una situazione in cui in ogni paese gli Stati e i governi si stanno preparando a partecipare alla guerra attraverso il riarmo, l'economia di guerra, lo scarico della crisi e dei costi della guerra sui proletari e sui popoli.

Le disuguaglianze tra ricchi e poveri nel mondo crescono sempre di più, la povertà peggiora con l'aggravarsi della crisi economica mondiale. La corsa al profitto dei capitalisti/imperialisti sta portando a una catastrofe sociale e ambientale. Le cosiddette "terza e quarta rivoluzione industriale" non portano innovazioni per lo sviluppo dell'umanità, ma sono strumenti per accumulare sempre più capitale attraverso il capitale finanziario.

Le guerre imperialiste e reazionarie stanno creando centinaia di migliaia di rifugiati, la povertà e la disoccupazione spingono le popolazioni dalle regioni semicoloniali dei paesi dipendenti, oppressi dall'imperialismo, verso i paesi capitalisti/imperialisti.

Le classi dominanti dei paesi capitalisti/imperialisti, così come quelle dei paesi oppressi dall'imperialismo, cercano disperatamente di mantenersi al potere attraverso elezioni volte a cambiare il volto dei governi al loro servizio, ma non la sostanza del potere stesso. E laddove vi è un massiccio astensionismo, indicano apertamente governi e regimi di stampo fascista, Stati di polizia, dittature aperte.

Di fronte a tutto ciò, i proletari, le masse popolari, i popoli oppressi dall'imperialismo non hanno altra via che intensificare la lotta, sviluppare rivolte sociali e popolari, lotte armate, lanciando guerre popolari e movimenti volti a rovesciare i governi reazionari al servizio dell'imperialismo e delle classi dominanti.

Questi movimenti dimostrano, con la loro forza e i loro limiti, che non esiste alternativa alla via della Rivoluzione: Nuove Rivoluzioni Democratiche, Rivoluzioni Socialiste.

Lo strumento principale per fare la rivoluzione è il partito rivoluzionario. Costruire e rafforzare i partiti comunisti, difendendoli dai piani della borghesia di annientarli (specialmente contro i maoisti: Operazione Kagar in India, repressione nelle Filippine, Turchia ecc.) è oggi il compito principale e la chiave per far progredire le lotte proletarie e popolari in tutti i paesi del mondo.

Solo la costruzione del Partito Comunista Marxista-Leninista-Maoista permette lo sviluppo del fronte unito proletario e popolare e la creazione dell'esercito popolare e proletario necessario per il rovesciamento delle classi dominanti in ogni paese e del sistema imperialista su scala mondiale.
I Partiti Comunisti Marxisti-Leninisti-Maoisti devono formarsi e svilupparsi nel fuoco della lotta di classe, strettamente legati alle masse, come distaccamenti d'avanguardia operai, unità capaci di guidare la lotta proletaria e popolare, la lotta politica, nel contesto dei diversi paesi, per sviluppare la lotta di classe, la guerra rivoluzionaria, la guerra popolare.
I Partiti Comunisti Marxisti-Leninisti-Maoisti devono essere capaci di analizzare gli errori e le sconfitte del movimento comunista, sia del passato che del presente; devono essere capaci di guidare l'esperienza diretta dei proletari, delle masse e dei movimenti di lotta.

I partiti comunisti impegnati nella guerra popolare e tutti i partiti e le organizzazioni che lavorano per essa e per la rivoluzione devono svolgere un ruolo di avanguardia, in una lotta costante contro il revisionismo e il "sinistrismo", per la costruzione dell'organizzazione comunista internazionale, un'organizzazione internazionale unificata, sotto la bandiera del marxismo-leninismo-maoismo, per guidare il proletariato e le masse popolari nei paesi capitalisti, imperialisti e nei paesi oppressi dall'imperialismo nella lotta rivoluzionaria per il socialismo.

A tal fine, è necessario creare oggi un Forum Comunista Internazionale unitario, capace di contribuire a guidare il proletariato nei paesi capitalisti e imperialisti e nei paesi oppressi dall'imperialismo nella lotta, mobilitando tutte le forze antimperialiste, i movimenti di liberazione nazionale e le frange avanzate dei movimenti contro la guerra, il fascismo, la reazione e la repressione, i genocidi, la devastazione territoriale e ambientale.

Questa è oggi la tappa necessaria per progredire nella ricostruzione del Movimento Comunista Internazionale e di una nuova Internazionale Comunista.

Il mondo si trova ad affrontare lo scontro epocale tra la guerra imperialista e la rivoluzione per la liberazione dei proletari e dei popoli.

Gli insegnamenti e gli slogan di Lenin e Mao sono tornati con chiarezza:
Lenin:
"Trasformare la guerra imperialista in una guerra civile"
"L'imperialismo è l'alba della rivoluzione mondiale del proletariato"
"Esiste un solo tipo di vero internazionalismo, ed è quello di lavorare incondizionatamente per lo sviluppo del movimento rivoluzionario e della lotta rivoluzionaria nel proprio paese, sostenendo (con propaganda, solidarietà e aiuti materiali) questa lotta, questa e solo questa linea in ogni paese senza eccezioni".

Mao:
"La storia dimostra che le guerre si dividono in due categorie: guerre giuste e guerre ingiuste. Tutte le guerre progressiste sono giuste, e tutte le guerre che ostacolano il progresso sono ingiuste. Noi comunisti ci opponiamo a tutte le guerre ingiuste che ostacolano il progresso. Noi comunisti non solo non ci opponiamo alle guerre giuste, ma vi partecipiamo attivamente. La Prima Guerra Mondiale è un esempio di guerra ingiusta: entrambe le parti combattevano per interessi imperialisti, ed è per questo che i comunisti di tutto il mondo vi si sono opposti risolutamente. Il modo per opporsi a una tale guerra è fare.tutto il possibile per impedirlo prima che scoppi, ma una volta scoppiata, bisogna contrastare la guerra con la guerra, contrastare la guerra ingiusta con la guerra giusta, quando possibile.

Firme raccolte finora:

Per nuove firme: maoistroad@gmail.com

Alkadihines Party - Tunisia

Communist (Maoist) Party of Afghanistan (CMPA)

Communist Party of Nepal (Bahumat)

Communist Party of Switzerland

Communist Party of Turkey - Marxist-Leninist (TKP-ML)

Communist Unity - France

Communist Worker Union (mlm) Colombia

Italian(Marxist-Leninist) Party

Maoist Communist Committee Brazil

Maoist Communist Party – Italy

Proletarian Party Of Purbo Bangla(PBSP/Bangladesh)

Red Road of Iran (Maoist group)

Revolutionary Communist Party of Nepal

Yunshuinu Group - China

Organization of the Workers of Afghanistan (Marxist-Leninist-Maoist principally Maoist)

 Comunist Detachement Flag Sud/Korea

Gongge News Redaction (Cina)- workers'revolutionary newspaper    

Lal Morich Bangladesh

 


No comments:

Post a Comment