పది మంది ఆదివాసీల ఉరిశిక్ష రద్దు కోసం 16న సభ
కరపత్రం
జీరం ఘాటి కేసులో పది మంది ఆదివాసీల ఉరిశిక్ష వెంటనే రద్దు చేయాలి!
- ఐఏపిఎల్
ఈ సెప్టెంబర్ 16 వ తేదీన ఛత్తీస్ గడ్ రాష్ట్రం జగదల్పూర్ NIA కోర్టు 10 మంది ఆదివాసులకు ఉరిశిక్ష వేసింది. 25 మే 2013 న జీరం లోయ లో మావోయిస్టు వ్యతిరేక సాయుధ సల్వాజుడుం వ్యవస్థాపకుడు కాంగ్రెస్ పార్టీ నాయకుడు మహేంద్ర కర్మ లక్ష్యంగా సాగిన మావోయిస్టు దాడి ఘటనలో మొత్తం 29 మంది చనిపోయినారు. అయితే, ఆనాటి ఘటనలో దాడి కి ప్రత్యక్షంగా నాయకత్వం వహించి, వ్యూహం రచించిన ఆనాటి మావోయిస్టు నాయకులైన దేవీజీ, బర్సె దేవా లాంటి ‘పై’ స్థాయి నాయకులైన 27 మంది పై కేసులైతే పెట్టారు కానీ వెంటనే అరెస్ట్ చేసింది మాత్రం స్థానిక ఆదివాసీ గ్రామస్తులైన 10 మందిని. వారిలో ఒకరు 2017 విచారణ ఖైదీగా చనిపోగా గత 13 ఏళ్లుగా విచారణ ఖైదీలుగా జైలులో మగ్గిన వారి పై తగినంత సాక్షాదారులు లేకున్నా వారికి ఉరి శిక్ష వేశారు. ఈ రోజున ఛత్తీస్ గడ్ ఆదివాసీ సమాజం ఈ ఉరి శిక్షకు వ్యతిరేకంగా పోరాడుతోంది. మరీ ముఖ్యంగా నాయకత్వ స్థానంలో దాడికి పాల్పడ్డ వారు ఒకవైపు లొంగి పోయి స్వేచ్ఛగా బయట ఉంటే ఇదే కేంద్ర రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు వారికి నజరానాలు ఇచ్చి జీవించే స్వేచ్ఛనిస్తూన్నాయి. కానీ స్థానిక ఆదివాసీలకు మాత్రం వారికి దాడిలో ప్రత్యక్ష, పరోక్ష పాత్ర నిరూపించే సాక్షాధారాలు లేకున్నా ఇన్నేళ్ళుగా జైలులో మగ్గిన తమ వారిని విడిచి పెట్టక పోగా ఉరిశిక్షను వేయటాన్ని మొత్తం ఆదివాసి సమాజం అదెలా సాధ్యమని ఈ దేశంలోని న్యాయ వ్యవస్థను ప్రశ్నిస్తోంది. ఇదెక్కడి న్యాయ సూత్రమని అడుగుతోంది. ఆదివాసీలపై ఇంతకంటే న్యాయ వివక్షకు తార్కాణముందా అని నిలదీస్తోంది.
జీరం ఘాటీ కేసులోనే కాదు ఇప్పటి వరకు ఈ దేశంలో ఉరి శిక్షలు పడ్డ కేసులన్నింటినీ పరిశీలిస్తే, పరిశోధిస్తే ఒక సత్యం వెలుగులోకి వస్తుంది. కేవలం సామాజికంగా, ఆర్థికంగా బలహీనులైన వారే ఉరిశిక్షపడి ఉరి కంభం ఎక్కుతున్నారు. అగ్రకులస్తులకి, ఆర్ధిక స్థితిమంతులకి మరణశిక్షలు అక్కడో ఇక్కడో కోర్టులు విధిస్తున్న, అవి జీరం
ఘాటీ లాంటి ఘోరమైన హత్యలే అయినా కానీ అప్పీళ్ల కోర్టుల్లో అవి మాత్రం కొట్టుడు పోతున్నాయి.
అశ్వథామ హతః కుంజరః లాగ, చట్టం ముందు అందరూ సమానులే, కొందరు మాత్రమే ఎక్కువ సామజిక ఆర్థిక సమానులు. మరెందరో తక్కువ సమానులు. అందుకే దళితులకు, బహుజనులకు, మైనారిటీలకు మాత్రం పై కోర్టు అప్పీళ్లలో లో గాని, క్షమా భిక్షా విడుదలలు గాని అదే న్యాయం దక్కడం లేదనేది – కాదనలేని అక్షర సత్యం. అంకెల్లో అగుపడే వారి మరణశిక్షలే అందుకు సాక్షం. ఇదేదో మాలాంటి హక్కుల సంఘాలు, న్యాయవాద సంఘాల ఆరోపణలో, వాదనలో కాదు. దేశంలోని ప్రతిష్టాత్మకమైన జాతీయ న్యాయ కళాశాల విద్యార్థి, అధ్యాపకుల పరిశోధన తో కూడిన ప్రాజెక్ట్ 39A నివేదిక తేల్చిన పచ్చి నిజం.
నిజమే, మరణ శిక్షలు పడ్డ వారంతా హీనమైన నేరాల్లో శిక్ష పడ్డ వారే. వారిని అందరిని విడిచి పెట్టమని ఎవరు అనటం లేదు. కానీ మానవ నాగరిక ప్రపంచ పటంలో మరణ శిక్షని అనాగరిక, ఆటవిక శిక్షగా భావిస్తూ సగం దేశాలు శిక్షా స్మృతి కృతి నుండే తొలగిస్తే, మరికొన్ని దేశాలు ఎన్నో ఏళ్లగా మరణ శిక్షలు చట్టాల్లో ఉన్న అమలు లో మాత్రం మినహాయిస్తున్నాయి. కానీ ప్రపంచంలో అతిపెద్ద ప్రజాస్వామిక దేశాలైన అమెరికా, భారత్ అలాగే చైనా ఇతర అరబ్ దేశాలు మాత్రం ఇంకా మరణ శిక్షలు అమలు చేస్తున్నాయి.


