Videos from the May Day in Turkey

Kadıköy

İstanbul-Taksim

İstanbul-Kadıköy

Ankara

Izmir

news about May first and national texts in the next days - 1 may proletarian and internationalist!

 

Against the Imperialist War, Reaction, Fascism, Repression, Poverty and Oppression

Proletarians and Oppressed Peoples of the World, unite!

We Have Nothing to Loose But Our Chains and Have a World to Win!

 

 Internationalist solidarity with the Palestinian people is a great banner that calls the people to fight against imperialism.

 To support the protracted people's wars India/Philippines,,, is a fundamental duty and task of revolutionary communist parties and organizations in the world.

 Today more than ever we need the unity of Communist Parties and Organizations of the world based on the great teachings of Marxism-Leninism-Maoism that develop, in the fire of the class struggle, their being more and more the advanced detachment of the working class, leading nucleus of the entire proletariat and people, promoters and central element of the construction of a united revolutionary front against imperialism, fascism, exploitation and oppression.

 

 

Turkish state - arrests and protest Hundreds Protest Against the Arrests on 1st of May in Turkey then released

 

Hundreds Protest Against the Arrests on 1st of May in Turkey

On 1^st of May more than 400 people were arrested in a brutal crackdown unleashed by the Turkish State. Quickly afterwards many mobilizations were organized to protest those detentions and denials of democratic rights. Among the arrested, at least 4 Partizan readers were referred to the court to go further in the repressive process against them:

Yesterday hundreds gathered in front of the Çağlayan Courthouse, chanting slogans and waiting for their arrested comrades:

After many hours of protest and awaiting, many activists detained on 1^st of May were released and then greeted by the protesters rallying in front of the Courthouse

FILIPINAS:The Revolutionary Leadership of the Proletariat is More Urgent Than Ever

 

FILIPINAS:The Revolutionary Leadership of the Proletariat is More Urgent Than Ever

 

Elias Dipasupil | Secretary General | National Democratic Front of the Philippines

May 01, 2025

This Labor Day, the longstanding demands of the working class for better wages and working conditions, embodied in the clamor for a national living wage, reflect the urgency and necessity of the people’s democratic revolution in the face of the anti-people neoliberal policies of the US-Marcos regime.

World history has shown the necessity of working-class leadership in waging revolution. National liberation struggles have been fought and won with a revolutionary proletarian party at the helm. In the Philippines, the Communist Party of the Philippines (CPP) has successfully led the national democratic revolution for over five decades, through periods of advance and retreat, with a clear understanding of the role of the proletariat in revolution.

Today’s ongoing global political crisis only emphasizes this point. Around the world, depressed wages and rising prices of basic goods have left workers dying or dead, while transnational corporations rake in record profits from the exploitation of cheap labor and the devastating plunder of the environment. Peoples’ resistance has been met with increasing repression, as seen in the rising proliferation of overtly fascist regimes across the globe. Imperialist wars, fueled by the scramble of the United States to arrest its strategic decline, continue to wreak havoc on the lives of millions of working-class citizens.

The global crises that impact workers of the world is severely felt by workers in the Philippines. Being a semicolonial and semifeudal country under the orbit of the US, workers experience severe unemployment, job insecurity, little to no benefits, and inadequate wages. Minimum wage levels, barely addressing half of the total daily needs of a working class family, are depressed further by regional wage distortions, uncontrolled inflation and rampant corruption.

Filipino workers overseas, trying to help their families overcome the crisis in the home country, continue to bear the problems of job insecurity and inadequate wages. For the many who are based in the US, this is compounded further by racism and the uncertainty of the Trump administration’s racist and fascist policies.

It is not only just but urgent that Filipino workers and other sectors of society unite around the clear call for a national minimum wage that would afford them a decent standard of living, and the call to stop inflation or lower the prices of basic goods and services as these have gone far beyond the reach of majority of the people. It is likewise urgent to go further and struggle for genuine agrarian reform and nationalist industrialization to build an economy that will accommodate the needs of the people.

As the US-Marcos regime stays true to its reactionary character in its continued implementation of anti-people policies, the role of the proletariat, through its revolutionary proletarian party, has never been more clear. The Filipino people must be united against the root evils of imperialism, feudalism, and bureaucrat capitalism. The necessity and primacy of armed struggle, in the framework of the people’s democratic revolution, remains evident. Only through the leadership of such a party can a sustained, articulate, and forward-looking revolutionary movement of this character be realized.

Now more than ever, the proletarian cooperative spirit, productive discipline, and collective desire for the liberation of all classes must be harnessed in service of the revolution. The NDFP reaffirms the leadership of the CPP in the national democratic revolution. We express our unfaltering support for the armed struggle in the countryside carried out by the New People’s Army. We also support the efforts of our comrades in the Revolutionary Council of Trade Unions and Katipunan ng mga Samahang Manggagawa in revitalizing their unions and chapters, to bring working-class Filipinos closer to the national democratic revolution.

Our efforts to rebuild, strengthen, and expand our forces towards the inevitable victory of the Filipino people against reaction will be our lasting contribution to the struggle of the international proletariat against the imperialist world order. The NDFP and the Philippine revolutionary movement will continue to march forward, alongside our comrades from other parts of the world, towards the genuine liberation of the working class and the peoples of the world.

joint declaration may first - persian language

 

اعلامیه اول می مشترک احزاب و سازمان های ( م ل م ) – ماه می 2025 میلادی

اول می، روز پرولتری و انترناسیونالیستی

بر علیه جنگ امپریالیستی، ارتجاع، فاشیزم، سرکوب، فقر و ستم

پرولتاریا، خلق ها [ و ملل ] تحت ستم جهان متحد شوید!

"پرولتاریا چیزی جزء زنجیرهای خود برای از دست دادن ندارند، آن ها جهانی برای به دست آوردن دارند! "

بیایید اول می امسال، روز جهانی مبارزه طبقه کارگر و ملت های تحت ستم را که در شرایط تشدید تضادهای نظام امپریالیستی و افزایش سرکوب برگزار میشود، در خیابان ها تجلیل نماییم. شرایطی که با مقاومت رو به رشد پرولتاریا و خلق پاسخ داده میشود.

حملات خصمانه امپریالیست‌ها، دولت‌ها و حکومت‌های آنان علیه پرولتاریا و توده‌ها، بازتابی از تلاش آن‌ها برای انتقال بحران عمومی و عمیق‌ شان به دوش توده‌های خلق است.

تمام دولت‌ها و حکومت‌های امپریالیستی هزینه‌های نظامی خود را به‌طور بی‌سابقه‌ای افزایش داده و به صراحت می‌گویند که باید برای جنگ آماده شویم.

قدرت‌های امپریالیستی مانند ایالات متحده امریکا، ناتو ناتو و اتحادیه اروپا خود را با تسلیحات مدرن و مخرب مجهز می‌سازند و برنامه استفاده از سلاح‌های هسته‌ای را روی دست دارند؛ ارتش‌های خود را تقویت کرده، سرزمین‌های خود را نظامی می‌سازند و اقتصاد جنگی را توسعه می‌دهند.

امپریالیزم روسیه و سوسیال‌امپریالیزم چین، از یک سو هدف این تهاجمات هستند و از سوی دیگر از بحران امپریالیزم آمریکا / ناتو / اتحادیه اروپا بهره می‌برند و در صدد ایجاد نظم نوین جهانی اند.

جنگ امپریالیستی از بحران اقتصادی جهانی نظام سرمایه‌داری امپریالیستی ناشی می‌شود که خواهان تقسیم مجدد جهان است.

تهاجم روسیه به اوکراین، نسل‌کشی جاری در فلسطین توسط دولت صهیونیستی اسرائیل، حملات به لبنان، یمن، سوریه، اشغال کردستان و کشتار مردم کرد توسط دولت فاشیستی ترکیه، و آمادگی آمریکا برای حمله و محاصره چین از طریق فیلیپین و ایجاد اتحادها در منطقه اندو-پاسیفیک، همه و همه بخش‌هایی از مسیر جنگ تقسیم مجدد جهان هستند.

در مقابل این مسیر جنگ ، اقدام چین در عرصه اقتصاد جهانی، تهاجم روسیه به اوکراین و هم‌چنین صف‌بندی تدریجی سایر کشورها مانند ترکیه، هند، برزیل و غیره در پی ایفای نقش ژاندارم منطقه‌ای در چارچوب نظام امپریالیستی پاسخ داده می‌شود.

هزینه‌های جنگ و تسلیح مجدد بر دوش پرولتاریا و توده‌ها گذاشته می‌شود؛ با افزایش هزینه‌های زندگی، بیکاری، کار ناپایدار، کاهش هزینه‌های اجتماعی، و حمله به حقوق و مبارزات توده‌ها، سرمایه‌داران بهره‌کشی را شدت می‌بخشند و بیش از پیش پرولتاریا و اقشار تحت استثمار را به بردگان مدرن در خدمت سود تبدیل می‌کنند.

در کشورهای تحت ستم امپریالیزم، فقر و ستم رو به افزایش است و آنان هزینه بحران اقلیمی جهانی و بلایای طبیعی را نیز می‌پردازند.

در حالی که کشورهای امپریالیستی برای جنگ آمادگی می‌گیرند اما در داخل کشورهای شان نیز گرایش به فاشیزم مدرن همراه با بحران امپریالیزم گسترش می‌یابد. این روند در دوره ریاست‌جمهوری ترامپ و بخشی از طبقه حاکمه بورژوازی امپریالیستی در آمریکا که به قدرت رسیده‌اند، نمود یافته که بقایای دموکراسی بورژوایی را سرکوب می‌کنند، آزادی‌های دموکراتیک را از میان می‌برند، زندان‌ها را پر می‌سازند و شکل‌های دیکتاتوری فزاینده‌ای را برقرار می‌سازند؛ در این میان، احزاب فاشیست و فاشیزم مدرن مطابق با ویژگی های کشورهای مختلف در حال گسترش‌اند.

حقوق زنان و آزادی بیان و اندیشه مورد حمله قرار گرفته‌اند؛ نفرت پراکنی، شوونیزم و ناسیونالیزم برای ضربه زدن به مقاومت خلق‌ها و تقسیم پرولتاریا و توده‌ها، در خدمت سلطه طبقات حاکمه و مزدوران‌شان دامن زده و تقویت می‌شود. نژادپرستی با انواع حملات علیه مهاجران تشدید یافته و مهاجران در اشکال مختلف: مرگ در دریا، اردوگاه‌های متمرکز، بهره‌کشی برده‌وار، اخراج‌ها و تبعیدها مورد حمله قرار می‌گیرند. انحصار رسانه‌های قدیم و جدید بیش‌تر در دست الیگارشی‌های تکنولوژیک است که سودهای عظیم می‌برند و تلاش می‌کنند فرهنگ تاریک‌اندیشی را در مدارس و دانشگاه‌ها تحمیل کنند.

در سراسر جهان، پرولتاریا و خلق‌ها علیه امپریالیزم، فاشیزم و بدتر شدن شرایط زندگی و کار در حال شورش و مقاومت هستند.

در کشورهای امپریالیستی و سرمایه داری، کارگران دست به اعتصابات عمومی میزنند، همانند آنچه در یونان رخ داد؛ آن‌ها کشتی‌های حامل اسلحه را متوقف می‌کنند، همانطور که در ایتالیا و یونان شاهد بودیم؛ جوانان علیه فاشیزم و نژادپرستی به خیابان‌ها می‌آیند و اعتراض می کنند.

ریاست جمهوری جدید فاشیستی-امپریالیستی ایالات متحده تحت رهبری ترامپ، با بازوی عملیاتی صهیونیستی خود یعنی نتانیاهو، طرحی موسوم به "راه‌حل نهایی" یعنی نسل‌کشی و اخراج مردم فلسطین را به راه انداخته‌اند. در برابر آن، مقاومت قهرمانانه مردم فلسطین و سازمان‌های آن‌ها توسعه یافته و اقدام ۷ اکتبر نیز بار دیگر هدف فلسطین آزاد و تشکیل یک دولت فلسطینی را "از رود تا دریا" به مرکز توجه جهانیان قرار داده است.

مبارزه مردم فلسطین آگاهی و بیداری همه توده‌های عرب را برای رهایی از رژیم‌های عربی همدست صهیونیزم و در هر حال تابع امپریالیزم، شعله‌ور می‌سازد.

همبستگی بین‌المللی با مردم فلسطین پرچم بزرگی است که ملت‌ها را به مبارزه علیه امپریالیزم فرا می‌خواند. در ترکیه، دانشجویان، زنان، کارگران و توده‌های تحت ستم در برابر رژیم فاشیستی اردوغان ایستادگی می‌کنند و آن را بیش‌تر و بیشتر در بحران فرو می‌برند.

در برخی کشورهای تحت ستم، از آمریکای لاتین تا آسیا، از آفریقا تا خاورمیانه، اعتراضات و شورش‌های مردمی پیش می‌رود که خواهان شدت گرفتن نبرد انقلابی برای انقلاب دموکراتیک نوینی هستند که به سوی سوسیالیزم حرکت می‌کند. در خط مقدم این مبارزات، زنان چریک، زنان کارگر و سازمان‌های انقلابی زنان قرار دارند که شعله های مقاومت را زنده نگه می دارند و مبارزات ضروری برای رهایی زنان را در پیوند با مبارزه طبقاتی به پیش می برند.

در بسیاری از کشورها، جوانان در حال شورش هستند و در خط مقدم مقاومت قرار دارند؛ مقاومتی که راه انقلاب را می‌طلبند.

در میان مبارزات انقلابی و ضد‌امپریالیستی در جهان، جنگ‌های خلقی به رهبری نیروهای مارکسیست-لنینیست-مائوئیست، به‌ویژه در هند و فیلیپین، الهام‌بخش‌اند و راه آزادی واقعی از امپریالیزم را به پرولتاریای بین‌المللی و ملت‌های تحت ستم نشان می‌دهند؛ راهی که نیازمند کنار گذاشتن تمام اشکال رویزیونیزم، رفرمیزم و همچنان انواع جریان های تسلیم‌طلب و شکست‌طلب است. باید تاکید نمائیم که یگانه آلترناتیو واقعی علیه بربریت سرمایه‌داری و امپریالیزم، انقلاب پرولتری است، و تنها راه حل، سوسیالیزم است.

ما کارزار نظامی فاشیستی جاری دولت هند موسوم به "عملیات کاگار" (Operation Kagar) را محکوم می‌کنیم؛ این تهاجم صرفاً حمله‌ای به یک حزب انقلابی یعنی حزب کمونیست هند (مائوئیست) نیست، بلکه حمله‌ای وسیع‌تر به مبارزات توده‌های زحمتکش، آدیواسی‌ها (اقوام بومی) و ملت‌های تحت ستمی است که برای رهایی و کرامت انسانی می‌جنگند.

حمایت از جنگ‌های خلق طولانی‌مدت، وظیفه‌ای اساسی و مأموریتی تعیین‌کننده برای احزاب و سازمان‌های کمونیست انقلابی در سراسر جهان است.

پرولتاریا، همراه با کارگران صنعتی در خط مقدم، بزرگ‌ترین ارتش موجود است؛ اگر زحمتکشان و مردم تحت ستم [جهان] متحد شوند، می‌توانند به نظام سرمایه‌داری جهانی پایان دهند.

امروز، بیش از هر زمان دیگر، ما نیاز به وحدت احزاب و سازمان‌های کمونیست جهان داریم، بر پایه آموزه‌های بزرگ مارکسیزم-لنینیزم-مائوئیزم که در آتش مبارزه طبقاتی، بیش از پیش نقش قطب پیشرو طبقه کارگر، هسته رهبری تمام پرولتاریا و توده‌ها، و محرک و عنصر مرکزی ساخت یک جبهه متحد انقلابی علیه امپریالیزم، فاشیزم، استثمار و ستم را تثبیت می‌کنند.

انترناسیونالیزم پرولتری خواستار حرکت در مسیر وحدت و مبارزه برای پیش‌روی به سوی انترناسیونال نوین کمونیستی است. در این اول می، باید این گرایش را تقویت کنیم و در صفوف پرولتاریا و مردم تحت ستمی که درگیر مبارزه انقلابی هستند، آن را تثبیت کنیم.

در این اول ماه می، درفش سرخ انقلاب را برافراشته‌تر کنیم !

جنگ امپریالیستی را از طریق جنگ انقلابی متوقف سازیم و به قدرت پرولتری تبدیل کنیم !

مرگ بر فاشیزم در تمام اشکالش !

آزادی فلسطین از رود تا دریا !

مرگ بر امپریالیزم، آینده از آن سوسیالیزم و کمونیزم است !

امضاء‌ها:

1. حزب کمونیست (مائوئیست) افغانستان

2. حزب کمونیست استرالیا (مارکسیست-لنینیست)

3. کمیته ساخت‌وساز حزب کمونیست مائوئیست گالیسیه

4. حزب کمونیست هند (مائوئیست)*

5. حزب کمونیست ترکیه – مارکسیست لنینیست (TKP-ML)

6. اتحادیه کارگران کمونیست (مارکسیست – لنینیست - مائوئیست) کلمبیا**

7. وحدت کمونیستی – فرانسه

8. حزب مائوئیست کمونیست – ایتالیا

9. کمیته کمونیست مائوئیست – برزیل

10. حزب پرولتری پوربو بنگلا /بنگلادش (PBSP )

11. گروه مائوئیستی راه سرخ ایران

12. حزب کمونیست انقلابی نپال

13. اتحاد دموکراتیک دانشجویان خلق (PDSU) – بنگلادش

14. حزب کارگران تونس (الکادحین)

¡Los capitalistas matan a los obreros a bala o con hambre!

• Revolución Obrera
  • mayo 3, 2025

  

  La transnacional Minesa de capital árabe, ahora Aris Mining de capital canadiense, tiene minas en Segovia Antioquia, Marmato Caldas, en Santander Soto Norte. Desde el mes de febrero de 2021 cuando era Minesa, despidió a 140 trabajadores sin el permiso del Ministerio de Trabajo, ante lo cual la organización sindical Sintramienergética California enfrentó una lucha contra la transnacional Minesa de la época, movilizándose hacia la capital y dando la lucha jurídica; con ello se logró el reintegro de varios trabajadores, pero no el total de despedidos.

  Luego en la lucha de los pequeños mineros en un plantón pacífico, por orden de la empresa el Ejército que la custodia, le dispara al compañero SERGIO ANDRÉS LIZCANO, disparo que fue acompañado con la amenaza del soldado Arroyo diciendo a los manifestantes que ellos tenían las armas, y fue así como asesinaron al hermano de la presidente de la organización sindical, compañera Zulma Lizcano Díaz, crimen que sigue sin resolver, quedando en manos de la justicia militar.

  Hoy la Empresa Soto Norte S.A.S Aris Mining, continúa el asedio contra los trabajadores, obligándolos a una huelga de hambre desde el 24 de abril de 2025 para exigir el cumplimiento de la convención colectiva, el reintegro total de los trabajadores despedidos en febrero de 2021, contra la continua persecución a la presidente de la organización la compañera Zulma Lizcano Díaz, pues no contentos con el asesinato de su hermano a sangre fría, siguen perpetuando la persecución contra la compañera, aplicando una política antisindical contra los derechos laborales, económicos y sociales de los trabajadores y sus familias, hoy obligados a irse a una huelga de hambre, que al día de hoy cuenta 10 días.

  En estos días de lucha se han enviado comunicados de solidaridad de las seccionales de CIÉNAGA, incluso de su organización sindical de Canadá, esta es la solidaridad que hay que intensificar entre las organizaciones sindicales, y promover movilización de apoyo en todas las ciudades del país e intensificar la lucha por la exigencia de que el Ministerio de Trabajo resuelva el conflicto, exigiendo el reintegro inmediato de los trabajadores despedidos, el cese de la persecución a la presidente de la organización y el respeto a su convención colectiva de trabajo.

  Para los trabajadores debe quedar claro que el movimiento sindical debe retomar las banderas del sindicalismo independiente; para hacerse más fuerte y enfrentar los atropellos por parte del capital, hay que volver a las huelgas de solidaridad, esa es la forma de hacer retroceder a los capitalistas y para ello se necesita URGENTE luchar por la UNIDAD con independencia de clase de las instituciones del Estado, de la politiquería, de los patronos y del imperialismo, y esta UNIDAD se debe reflejar en una verdadera centralización del movimiento sindical, centralización que significa consciencia de clase, movilización permanente en defensa de los derechos de los trabajadores, significa comprender que es una sola clase, y que al capital se le enfrenta como clase, que la consciencia no cae de arriba, que precisamente desde estas páginas de Revolución Obrera la voz de los explotados y oprimidos, se adquiere la consciencia revolucionaria que necesitan los trabajadores.

  Los trabajadores de la ciudad y del campo que todo lo producimos podemos pararlo todo y eso sí afecta al capitalismo y al imperialismo, esa es la única forma de detener todos estos atropellos: con consciencia de clase, organización y movilización. En ese camino se debe avanzar a la restauración de la organización superior para dirigir este movimiento: el Partido, pero un partido al estilo leninista, clandestino e independiente con un programa revolucionario, de ese modo, la lucha de los desposeídos trascenderá a la transformación total de la sociedad.

  ¡Viva la justa lucha de los trabajadores de Sintramienergética California

JDMay Day - turkish PROLETER VE ENTERNASYONALİST 1 MAYIS

Emperyalist Savaşa, Gericiliğe, Faşizme, Baskıya, Yoksulluğa ve Zulme Karşı
Dünyanın Bütün Proleterleri ve Ezilen Halkları, Birleşin!
Kaybedecek Zincirlerimizden Başka Bir Şeyimiz Yok, Kazanacağımız Bir Dünya Var!

Bu 1 Mayıs’ta, emperyalist sistemin çelişkilerinin daha da derinleştiği ve baskının arttığı bir süreçte, işçi sınıfının ve ezilen halkların Uluslararası Mücadele Günü için sokaklara çıkalım. Bu saldırılara karşılık, proleterlerin ve halkların direnişi de güç kazanıyor.

Emperyalistlerin, onların devletlerinin ve hükümetlerinin proleterlere ve kitlelere dönük öfkeli saldırıları, derinleşen genel krizlerini proleter sınıfa ve halklara yükleme çabasının açık bir yansımasıdır.
Tüm emperyalist devletler ve hükümetler, askeri harcamaları sınır tanımaksızın artırıyor ve açıkça savaşa hazırlanmamız gerektiğini söylüyorlar.
ABD/NATO/AB emperyalist güçleri giderek daha modern ve yıkıcı silahlarla donanıyor, nükleer silah kullanma planları yapıyor; ordularını güçlendiriyor, topraklarını militarize ediyor ve savaş ekonomisini geliştiriyorlar.
Rus emperyalizmi ile Çin sosyal-emperyalizmi ise bu saldırıların hem hedefi, hem de ABD/NATO/AB emperyalizminin krizini fırsata çevirerek kendilerine daha elverişli bir dünya düzeni kurmanın peşindeler.

Emperyalist savaş, dünyanın yeniden paylaşımını dayatan emperyalist kapitalist sistemin küresel ekonomik krizinden kaynaklanmaktadır.
Rusya’nın Ukrayna’yı işgali, Siyonist İsrail devleti tarafından Filistin’de yürütülen soykırım, Lübnan, Yemen ve Suriye’ye yönelik saldırılar, faşist Türk devleti tarafından Kürdistan’ın işgali ve Kürt halkına yönelik katliamlar, ABD’nin Filipinler üzerinden Çin’i kuşatma ve saldırı planları, bunların hepsi paylaşım savaşına doğru ilerleyişin çeşitli yönleridir.

Bu saldırganlığa karşılık, Çin’in küresel ekonomik alandaki hamleleri, Rusya’nın Ukrayna’yı işgali ve dünyanın dört bir yanında kendi bölgesinde emperyalist sistem içinde bir jandarma olma hayali kuran gerici rejimlerin, Türkiye, Hindistan, Brezilya vb. , giderek bu bloklaşmalara dâhil olması da aynı sürecin diğer yüzüdür.

Savaşın ve silahlanmanın maliyetleri, artan yaşam maliyeti, işsizlik, güvencesizlik, sosyal harcamalarda kesintiler, proleterlerin ve halk yığınlarının haklarına ve mücadelelerine yönelik saldırılar yoluyla emekçilere ve kitlelere yüklenmektedir. Kapitalistler, sömürüyü yoğunlaştırmakta ve proleterleri, özellikle de en çok ezilen kesimlerini, kâra hizmet eden modern kölelere dönüştürmektedir.

Emperyalizm tarafından ezilen ülkelerde, halkların yoksulluğu ve baskı altındaki yaşamı daha da ağırlaşmakta; aynı zamanda küresel çevre ve iklim krizinin ve doğal afetlerin sonuçlarının faturasını da onlar ödemektedir.

Dışarıda savaş hazırlıkları yapan emperyalist devletler ve hükümetler, içeride ise emperyalizmin kriziyle birleşen modern faşizm eğilimini ilerletmektedir. Dünya çapında bir emperyalist savaşa gidiş eğilimi bugün kendini, ABD’de iktidara gelen Trump başkanlığında ve onun temsil ettiği emperyalist burjuvazinin egemen sınıf fraksiyonunda somutlamaktadır. Bu güçler, burjuva demokrasisinin kalıntılarını dahi ortadan kaldırmakta, demokratik özgürlüklere saldırmakta, hapishaneleri doldurmakta ve giderek daha diktatoryal yönetim biçimlerini kurmakta; her ülkede kendi özgünlükleriyle faşist partiler ve modern faşizm bu yapıların içinde güç kazanmaktadır.

Kadın haklarına ve düşünce özgürlüğüne saldırılar artıyor; halkların direnişini bastırmak, proletaryayı ve kitleleri bölmek amacıyla nefret körükleniyor, şovenizm ve milliyetçilik güçlendiriliyor. Tüm bunlar egemen sınıfların ve onların uşaklarının tahakkümünü sürdürme amacına hizmet ediyor. Irkçılık, göçmenlere yönelik her biçimdeki saldırılarla daha da yoğunlaşıyor: denizlerde ölümler, toplama kampları, kölece sömürü, sınır dışı etmeler ve zorla geri göndermeler. Eski ve yeni medya tekelleri giderek teknoloji oligarşilerinin elinde toplanıyor; bu şirketler devasa kârlar elde ederken, okullarda ve üniversitelerde gerici ve karanlık bir kültürü dayatmak için ellerinden geleni yapıyorlar.

Dünyanın dört bir yanında proleterler ve halklar, emperyalizme, faşizme, yaşam ve çalışma koşullarının ağırlaşmasına karşı isyan ediyor ve direniyor.
Emperyalist ve kapitalist ülkelerde işçiler genel grevler gerçekleştiriyor, Yunanistan’da olduğu gibi; savaş silahları taşıyan gemileri engelliyorlar, İtalya, Yunanistan vb. ülkelerde olduğu gibi; gençlik ise faşizme ve ırkçılığa karşı sokaklara dökülüyor.

Yeni faşist-emperyalist ABD başkanlığı olan Trump yönetimi, siyonist taşeron Netanyahu eliyle, Filistin halkına yönelik “nihai çözüm” planını , yani soykırımı ve sürgünü, devreye soktu.
Buna karşılık, Filistin halkının kahramanca direnişi gelişiyor; 7 Ekim eylemiyle birlikte dünya gündeminin merkezine bir kez daha “nehirden denize özgür Filistin” hedefini yerleştiren örgütleriyle bu direniş daha da büyüyor.
Filistin halkının mücadelesi, Arap rejimlerinin Siyonizm’le işbirliği yapan ve her durumda emperyalizme hizmet eden karakterine karşı, tüm Arap halk kitlelerinin özgürlük mücadelesi için uyanışını da körüklüyor.

Filistin halkıyla enternasyonalist dayanışma, halkları emperyalizme karşı mücadeleye çağıran büyük bir bayraktır. Türkiye’de öğrenciler, kadınlar, işçiler ve ezilen kitleler, Erdoğan’ın faşist rejimine karşı çıkıyor ve onu giderek daha derin bir krizin içine sürüklüyor.

Ezilen bazı ülkelerde, Latin Amerika’dan Asya’ya, Afrika’dan Ortadoğu’ya kadar, halkların protestoları ve isyanları ilerliyor; sosyalizme yürüyen Yeni Demokrasi devrimleri için devrimci mücadelenin yükseltilmesini talep ediyorlar.
Bu mücadelelerin en ön safında kadın gerillalar, kadın işçiler, direnişin ve kadının kurtuluş mücadelesinin ateşini yakan devrimci kadın örgütleri yer alıyor; sınıf mücadelesiyle birleşmiş bir kadın özgürlük mücadelesinin zorunluluğunu haykırıyorlar.

Birçok ülkede gençlik isyan ediyor ve devrimin yolunu arayan, talep eden muhalefetin ön cephesini oluşturuyor.

Dünyadaki devrimci ve anti-emperyalist mücadeleler içinde, özellikle Hindistan ve Filipinler’de Marksist-Leninist-Maoist güçlerin önderliğinde sürdürülen halk savaşları, emperyalizme karşı gerçek kurtuluşun yolunu uluslararası proletaryaya ve ezilen halklara göstermekte ve ilham vermektedir.
Bu yol, tüm revizyonizm ve reformizm biçimlerinin; tasfiyecilik ve teslimiyetçiliğin her türünün terk edilmesini şart koşar. Çünkü kapitalist ve emperyalist barbarlığa karşı tek gerçek alternatif proleter devrimdir, tek çözüm ise sosyalizmdir. Hindistan devletinin, Hindistan Komünist Partisi (Maoist)’e karşı sürdürdüğü faşist askerî saldırı kampanyası, Kagar Operasyonu, en sert şekilde kınanmalıdır. Bu saldırı yalnızca bir devrimci partiye değil; aynı zamanda özgürlük ve onur için mücadele eden emekçi kitlelere, Adivasilere ve ezilen uluslara yönelik kapsamlı bir saldırıdır.

Uzun süreli halk savaşlarını desteklemek, dünya üzerindeki devrimci komünist partilerin ve örgütlerin temel bir görevi ve sorumluluğudur.
Proletarya, var olan en büyük ordudur; eğer ezilen ve sömürülen halklar birleşirse, kapitalist dünya sistemine son verebilirler.

Bugün her zamankinden fazla, Marksizm-Leninizm-Maoizm’in büyük öğretisi temelinde birleşmiş Komünist Partiler ve Örgütlerin birliğine ihtiyacımız var.
Bu partiler ve örgütler, sınıf mücadelesinin ateşi içinde, işçi sınıfının öncü birliği, proletaryanın ve halkın öncü çekirdeği, emperyalizme, faşizme, sömürüye ve baskıya karşı birleşik devrimci cephenin kurucu ve yönlendirici gücü olarak gelişmek zorundadır.

Proleter enternasyonalizmi, mücadele içinde birlik yoluyla, yeni bir Komünist Enternasyonal’e doğru yürüyüşü dayatmaktadır. Bu 1 Mayıs’ta, bu yönelimi daha da ileri taşımak ve onu devrimci mücadeleye atılmış proletarya ile ezilen halkların saflarında açıkça ifade etmek gereklidir.

BU 1 MAYIS’TA DEVRİMİN AL KIZIL BAYRAĞINI DAHA YÜKSEĞE KALDIRALIM!
Emperyalist savaşı durduralım; nerede gelişiyor ve patlak veriyorsa, onu proleter iktidar için devrimci bir savaşa dönüştürelim!
Kahrolsun Faşizm!
Nehirden denize özgür Filistin!
Kahrolsun Emperyalizm, gelecek sosyalizm ve komünizmin olacak!

İmzalayanlar:
Afganistan Komünist (Maoist) Partisi
Avustralya Komünist Partisi (Marksist-Leninist)
Galiçya Maoist Komünist Partisi Kuruluş Komitesi
Hindistan Komünist Partisi (Maoist)*
Komünist Parti Türkiye – Marksist Leninist (TKP-ML)
Komünist İşçi Birliği (mlm) Kolombiya**
Komünist Birlik – Fransa
Maoist Komünist Parti – İtalya
Maoist Komünist Komite – Brezilya
Purbo Bangla Proleter Partisi (PBSP/Bangladeş)
İran’ın Kızıl Yolu (Maoist grup)
Nepal Devrimci Komünist Partisi
Halkçı Demokratik Öğrenci Birliği (PDSU) – Bangladeş

Partisi El Kahedines Tunisia

İmzalar açıktır
1 Mayıs’tan sonra da yeni imzalar gelebilir

* ICSPWI ile iletişim sorunu
** Not 1 Mayıs’tan sonra yayımlandı